Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Cave (Mumford and Sons)



It's empty in the valley of your heart
The sun, it rises slowly as you walk
Away from all the fears
And all the faults you've left behind

The harvest left no food for you to eat
You cannibal, you meat-eater, you see
But I have seen the same
I know the shame in your defeat


Cause I will hold on hope
And I won't let you choke
On the noose around your neck

And I'll find strength in pain
And I will change my ways
I'll know my name as it's called again

Because I have other things to fill my time
You take what is yours and I'll take mine
Now let me at the truth
Which will refresh my broken mind

So tie me to a post and block my ears
I can see widows and orphans through my tears
I know my call despite my faults
And despite my growing fears

But I will hold on hope
And I won't let you choke
On the noose around your neck

And I'll find strength in pain
And I will change my ways
I'll know my name as it's called again

So come out of your cave walking on your hands
And see the world hanging upside down
You can understand dependence
When you know the maker's land

So make your siren's call
And sing all you want
I will not hear what you have to say

Because I need freedom now
And I need to know how
To live my life as it's meant to be

And I will hold on hope
And I won't let you choke
On the noose around your neck

And I'll find strength in pain
And I will change my ways
I'll know my name as it's called again

Kαλή σας μέρα, επιστροφή λοιπόν με ξένο, φοβερό κομματάκι από γαμιστερό συγκρότημα. Ο λόγος για τους Mumford and Sons και το τραγούδι "The Cave" από το album "Sign no More". Το συγκεκριμένο album μας έρχεται από το τα τέλη του 2009 (αν θυμάμαι καλά) και αποτελεί μία δυνατή folk πρόταση. Τέρμα τ0 κλαψοστυλάκι του Damien Rice ήρθαν με γρήγορο (αν και όχι σε όλα τα κομμάτια) και ξέφρενο ρυθμό οι Mumford and Sons να τιμήσουν το έργο του Bob Dylan και να δείξουν ότι η folk παραδοσιακή μουσική και το banjo (μουσικό όργανο με χαρακτηριστικό ήχο, θα το καταλάβετε όταν ακούσετε το τραγούδι) γαμάνε ακόμα και τώρα. Όσον αφορά το συγκεκριμένο κομμάτι το επέλεξα σκόπιμα μιας και κατα βάση είναι λίγο αργό αλλά με κάποιες εναλλαγές ώστε να νοιώσετε και τα δύο πρόσωπα των Mumford and Sons. Οι στίχοι όπως και σε άλλα τους τραγούδια είναι απλοί, κατανοητοί αλλά θεωρώ και αλληγορικοί. Για παράδειγμα στο συγκεκριμένο τραγούδι όπως και στο "white blank page" του ίδιου δίσκου πιστεύω ότι γίνεται σαφής αναφορά στον Θεό και στα Θεία (σου γαμώ τη Θεία που λέμε) γενικότερα. Δεν θέλω να πω κάτι παρά πάνω, σας αφήνω να απολάυσετε το κομμάτι...


Υ.Γ. Το συγκεκριμένο συγκρότημα το έμαθα πέρυσι που έιχα επισκευτεί τον φίλο μου τον Άρη στην Δανία που γλένταγε (ωπ sorry σπούδαζε). Από τότε έλεγα να το ανεβάσω στο blog. Μετά από ένα χρόνο και κάτι ... τα κατάφερα!
Ακούστε το


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαραμπού (Ν. Καββαδίας)

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο, πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω. Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό, πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο, κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές, σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο. Ακόμα, λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ, που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα, κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα. Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά, και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη, κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί, εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη. Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία. Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό - και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία. Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική, κόρη ενός πλούσιου

Στην Αιωνιότητα

Να ξυπνήσω πεθαμένος και να μ' έχεις αγκαλιά, θα ήμουνα ευτυχισμένος τι κι αν ήμουν μακριά. Θα ήμουνα εγκλωβισμένος μα χαρούμενος ξανά, αφού το δικό σου χάδι θα ένοιωθα παντοτινά Και τα μάτια μου θα κλείσεις με ένα άγγιγμα απαλό, τον σταυρό μου να κρατήσεις να τον έχεις φυλαχτό. Στη χλωμή μου όψη τώρα βλέπεις όλη τη ζωή, που εσύ μου είχες χαρίσει κι έγινε μοναδική. Το σκοτάδι δεν θα απέχει πια καθόλου από το φως και τα βράδια που κοιμάσαι θα έρχομαι πιο ζωντανός. Σαν σκιά μες το σκοτάδι, σαν αέρας απαλός, σαν ανέμελη φιγούρα που την έστειλε ο Θεός. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως ο Θάνατος είναι η ζωή. Αιώνια κουβέντα χαμένη σε σιωπή νεκρική. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως έτσι θα είμαι πάντα εκεί. Αγγέλου σημάδι θα έχει κάθε φιλί. Καλή σας μέρα. Όπως σας έχω υποσχεθεί κάθε περίπου δέκα αναρτήσεις θα ανεβαίνει κάποιο τραγούδι είτε δικό μου είτε όποιου φίλου επιθυμεί να ανεβάσει κάτι δικό του. Μιας και προς το παρόν η προσπάθεια που γίνεται να ανεβαίνουν στίχοι και

Το παπάκι (Νικόλας Άσιμος)

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα να μου κάνει πα, πα, πα Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει που όλο μου κουνάει τ' αφτιά Και δε μου καίγεται καρφί αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια όταν, θα έχω πια χαθεί κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα- ή θα έχω μαραθεί Και ας μη σου καίγεται καρφί Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ "Δεν είμαι συν-θέτης είμαι πλην-θέτης" είχε πει ο Νικόλαος Ασημόπουλος σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Γιώργο Βιδάλη δέκα μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Ένας σεμνός καλλιτέχνης, με όλη τη σημασία της λέξης που δεν άντεξε το σύστημα. Έλεγε "με λένε Νικόλα Άσιμο ούτε Νικόλαο, ούτε Νίκο, ούτε Ασημόπουλο. Άσιμο, και με γιώτα".Τα λόγια είναι περιττά όμως ας τον θυμηθούμε μέσα από ένα σπουδαίο τραγούδι του. Το παπάκι είναι ένα τραγούδι που το έγραψε ο Άσιμος για να κοιμίζει την κόρη του. Την πρώτη φορά που το άκουσα δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι πρόκειται για νανούρισμα. Είναι