Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2011

Κυρ Διευθυντά των Δίσκων (Νίκος Παπάζογλου)

Κυρ Διευθυντά των δίσκων έχω ένα νταλκά βαρύ Όργανο γλυκό θα πιάσω τραγουδάκι να της φτιάσω κάν' το δίσκο ν' ακουστεί (Χ2) Να το πω από το ράδιο να της έδινα κουράγιο Να μ' ακούσει να με νιώσει το μυαλό της να διορθώσει (Χ2) Κυρ εταιρειάρχη βιάσου άντε να 'χεις την υγειά σου έχω να της πω πολλά με μιαν όμορφη πενιά κι ας με ρίξεις στα λεφτά κι ας μην πάρω ποσοστά Δεν μπορώ να περιμένω είμαι βρέφος πεινασμένο μη μού λες γι' αναβολή και μέ τυραννάς κι εσύ Κυρ Διευθυντά των δίσκων έχω ήχο κι υλικό Να βγω να το τραγουδήσω ίσως και τη μεταπείσω στα κανάλια να το πω (Χ2) Την αγάπη μου δεν ξέρεις μ' απ' αυτή κι εσύ υποφέρεις Κι' όταν πίνεις κι είσαι μόνος κλαίει ο κρυφός σου πόνος (Χ2) <<Θυμάμαι ότι τα τραγούδια αυτά έγιναν μέσα σε λίγες ημέρες μαζί με τον Μανώλη Ρασούλη, σε μια εποχή άκρως πολιτικοποιημένη και υπό το δέος των τραγουδιών του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη...κι ενός ανάλογου μουσικού κλίματος που κυριαρχού

Post Break-Up Sex (The Vaccines)

I can barely look at you, Don't tell me who you lost it to. Didn't we say we had a deal? Didn't I say how bad I feel? Everyone needs a helping hand; Who said I would not understand? Someone up the social scale for when you're going off the rails, have Post break-up sex that helps you forget your ex. What did you expect from post break up sex? Leave it 'til the guilt consumes I found you in the nearest room All our friends were unaware Most had just passed out downstairs. To think I'd hoped you'd be okay, Now I can't think of what to say, Maybe I misunderstood, But I can't believe you're feeling good, from Post break-up sex that helps you forget your ex, What did you expect from post break up sex? Oh when you love somebody but you find someone, And it all unravels and it comes undone From post break-up sex that helps you forget your ex. What did you expect from post break up sex? Το κομμάτι που αναρτώ σήμερα ο

Το όνειρο (Silena)

Σαν πιω το δάκρυ σου γλυκά θα κοιμηθώ κι από τον ύπνο αυτό ποτέ δε θα ξυπνήσω τ΄ αστέρια, το φεγγάρι θα’ χω θησαυρό και τ΄ όνειρό μου το τρελό θα συναντήσω Σαν δεις φωτιά να βγαίνει μέσα απ’ το βυθό θα΄ ναι ο λυγμός της Αφροδίτης που πονάει το μυστικό της έχει κρύψει από καιρό μα η πληγή, μαργαριτάρι που σκορπάει Μνήμες, σιωπές μετρούν τα χρόνια, οι έρωτες ζούνε αιώνια οι δυο καρδιές γίνονται ένα βλέμμα του απείρου κλειδί του ονείρου Γεια σας, σήμερα το βράδυ με περίμενε μία πάρα πολύ ωραία έκπληξη. Ανοίγω το mail μου να δω μήπως με θυμήθηκε κανένας εκτός από τις προσφορές της groupon και των σχετικών sites και τί να δω; Μία καινούρια φίλη, η Silena, μου έστειλε ένα πολύ ωραίο "ποίημα - τραγούδι", όπως το χαρακτήρισε εύστοχα η ίδια. Στο συγκεκριμένο στιχούργημα (μάλλον το "ποίημα - τραγούδι" ακούγεται καλύτερο) εντύπωση μας κάνουν οι πανέμορφες και ζωντανές εικόνες, η μουσικότητα και φυσικά το πάντα διαχρονικό νόημα του. Σε ευχαριστούμε πολύ Silena και ελπίζου

Rolling In the Deep (Adele)

There's a fire starting in my heart, Reaching a fever pitch and it's bring me out the dark, Finally, I can see you crystal clear, Go ahead and sell me out and I'll lay your sheet bare, See how I'll leave with every piece of you, Don't underestimate the things that I will do, There's a fire starting in my heart, Reaching a fever pitch and it's bring me out the dark, The scars of your love remind me of us, They keep me thinking that we almost had it all, The scars of your love, they leave me breathless, I can't help feeling, We could have had it all, (You're gonna wish you never had met me), Rolling in the deep, (Tears are gonna fall, rolling in the deep), You had my heart inside of your hands, (You're gonna wish you never had met me), And you played it to the beat, (Tears are gonna fall, rolling in the deep), Baby, I have no story to be told, But I've heard one on you and I'm gonna make your head burn, Think of me in the depths of yo

Αμφιβολία (Φοίβος Δεληβοριάς)

Θα αμφιβάλλεις, γιατί έτσι παίζεται αυτό Η φαντασία σου Θα βάζει στην αγάπη μου εμπόδιο Οι συγγενείς σου , οι φίλοι απ'το δημοτικό Ταινίες με τίτλους όπως"Η αγάπη το βάζει στα πόδια" Ο βίος ο σύγχρονος, το άρωμα σου που σε κάνει ξεχωριστή Η κάμερά σου που στέκεται στο φούτερ σου και σε κοιτάζω Κάποιος που υπήρξε και κάποιος που δεν ήρθε στη σωστή σου στιγμή Εγώ παράλυτος κι Εγώ που περπετώντας το κορμί μου γυμνάζω Θα αμφιβάλλω, γιατί έτσι κουρδίζεται αυτό Η εμπειρία μου θα υψώνει στο δόσιμό σου εμπόδια Η απόδρασή μου, οι τσόντες μου σ'ένα φόλντερ κρυφό Και τα χαρτάκια στο αμάξι από χιλιάδες διόδια Ο βίος της Τέχνης, το στούντιο, μ'ένα PC που κρασάρει διαρκώς Η κάμερά μου που στέκεται στο πιάνο μου και με κοιτάζεις Κάποια που υπήρξε και κάποια που μ'έκανε να νιώθω μισός Εσύ αριστούργημα κι Εσύ μόνη το μέικ-απ να βγάζεις Θα αμφιβάλλεις, γιατί έτσι πηγαίνει αυτό Έτσι οδηγείται, έτσι φλέγεται, έτσι ανεβαίνει στη μέρα Έτσι το μάθαν οι άνθρωπο

Ο Λόγος που μου Είπες Σ' Αγαπώ

Ακόμα στριφογυρίζω στο μεθυσμένο μου κρεβάτι, για ένα σου γέλιο, για ένα σου μόνο δάκρυ. Καλύπτω με το σεντόνι κάθε πτυχή του εαυτού μου, τον κάθε μου φόβο την κάθε ανασφάλεια. Να περισώσω θέλω απ’ τα συντρίμμια του μυαλού μου και την χαμένη μου υπερηφάνεια. Λένε πως κάτι τέτοιες ώρες βασανίζεσαι και το μυαλό παίζει περίεργα παιχνίδια. Κι είναι καλύτερα στον ύπνο να βυθίζεσαι, Απ’ το να περιφέρεσαι ξανά στα ίδια και τα ίδια. Απόψε όμως θ’ αντέξω του Μορφέα τις προκλήσεις μόνος πάλι θα ξαγρυπνώ. Να ψάχνω μέσα στις χαμένες μου αισθήσεις τον λόγο που μου είπες σ’ αγαπώ. Τον λόγο που μου είπες σ’ αγαπώ. Τον λόγο που στριφογυρίζω στο μεθυσμένο μου κρεβάτι, Τον λόγο που σκεπάζω ως και τα όνειρα μου. Για ένα γέλιο, για ένα δάκρυ, για μιαν απάτη, Γι’ αυτό που κάποιοι λένε αληθινή αγάπη. Λένε πως κάτι τέτοιες ώρες βασανίζεσαι και το μυαλό παίζει περίεργα παιχνίδια. Κι είναι καλύτερα στον ύπνο να βυθίζεσαι, Απ’ το να περιφέρεσαι ξανά στα ίδια και τα ίδια. Απ

Του Έρωτα και του Θανάτου (Θανάσης Παπακωνσταντίνου)

Στης πικροδάφνης τον ανθό και στης ιτιάς το δάκρυ που στάζει όλο παράπονο στης ποταμιάς την άκρη στου κόρφου σου τα βότανα και στην ποδιά σου πάνω έγειρα να αποκοιμηθώ, τον πυρετό να γιάνω Έκλεισα τα ματάκια μου κι είδα όνειρο μεγάλο πως σε μια αυλή, για χάρη σου, πάλευα με το χάρο Και φώναξες σαν σ' άρπαξε και μ' είδες να σαστίζω: "μη με φοβάσαι αγάπη μου λιβάνι κι αν μυρίζω, μόνο σκουλήκι να γενείς, να 'ρθεις να μ' ανταμώσεις κρυφά στο σώμα μου να μπεις, γλυκό φιλί να δώσεις Ένα φιλί αλλιώτικο που ανάσα δε θα φέρνει μα μες στης γης τις μυρωδιές τα κάλλη μου θα σπέρνει" Σκουλήκι γίνηκα κι εγώ κι ήρθα να σ' ανταμώσω, κρυφά στο σώμα σου να μπω, γλυκά φιλιά να δώσω Στο έμπα χίλια σου 'δωκα, στο έβγα δυο χιλιάδες, γλυκά να λιώσεις, να χυθείς, σαν τις χλωμές λαμπάδες Κι εκεί στης γης τις μυρωδιές, στην παιχνιδιάρα σήψη ο Έρωτας τον Θάνατο μπόρεσε να νικήσει Απ' τα φιλιά που χάρισα στα κάλλη του κορμιού σου λο

Dans ma rue (ZAZ)

j'habite un coin du vieux Montmartre Mon père rentre soûl tous les soirs Et pour nous nourrir tous les quatre Ma pauvre mére travaille au lavoir. Moi j'suis malade, j'rêve à ma fenêtre me Je regarde passer les gens d'ailleurs Quand le jour vient à disparaître Il y a des choses qui me font un peu peur Dans ma rue il y a des gens qui s' prominent J'les entends chuchoter dans la nuit Quand je m'endors bercée par une rengaine J'suis soudain réveillée par des cris Des coups d'sifflet, des pas qui traînent, qui vont et viennent Puis le silence qui me fait froid dans tout le Coeur Dans ma rue il y a des ombres qui s' prominent Et je tremble et j'ai froid et j'ai peur Mon père m'a dit un jour : "la fille, Tu ne vas pas rester là sans fin T'es bonn' à rien, ça c'est d'famille Faudrait voir à gagner ton pain Les hommes te trouvent plutôt jolie Tu n'auras qu'à sortir le soir Il y'a bien des femmes qui

Ρέκβιεμ για τον Νίκο (Ωχρά Σπειροχαίτη)

Νύχτα Γενάρη μαθητικά πόλη που καίγεται λουλούδι π' ανθίζει μάτια που χαίρονται ανταύγειες του χάους σκιάχτρα σκιαγμένα τυράννων υπάλληλοι Στο χαλασμό ο Νίκος με βρίσκει με τραβάει απ' το χέρι βόλτα να πάμε στην Κάνιγγος λέει ο μπάτσοι συντονίζονται να δούμε πρώτα και μετά να τα "χώσουμε" Βραχνή η φωνή βραχνή και η βόλτα στην πλατεία μας στρίμωξαν στα χέρια μας κόζαραν μας πέταξαν κούτσουρα σε καπνισμένους ματάδες χτυπάγαν γελώντας οι παρακρατικοί Σφίξε το χέρι μου ματωμένος μη γελάς το πείσμα δεν τσακίζεται μα σε χτυπήσανε πολύ Ο χρόνος κύλησε χωρίς περιστροφές τον Νίκο διέκρινες μέσα στους αρνητές δεκαεννιάχρονα κείμενα και φωνές φιγούρα που διαγράφονταν από τις φωτιές Μπροστά του βγήκε ραντεβού με τον στρατό κλαγγή γνωστή ταπείνωσης κάλεσμα νωρίς για το Νίκο συνείδησης παίδεμα ρημάδα απόφαση γι' ανάπηρους δρόμους Ολόκληρους μήνες έξη φαγώθηκε η βραχνή του σάλπιγγα σαρακώθηκε είπε θα πάω κι ας πάει στο διάο

Βίκυ (Joanna Drigo)

Η μικρούλα Βίκυ πάντα έτρωγε φρίκη σαν έμενε μοναχή Φοβόταν τους καθρέφτες, τα είδωλα, οι ψεύτες της στήσανε μια φυλακή το ντύσιμο στη τρίχα, τα λούσα και τα σπίτια οι γόβες της μικροί θεοί μα το μυαλό στην ψύξη, καλύτερα είναι έτσι που να το κουβαλάς μαζί Θα βρω, θα βρω, θα βρω εκείνο που ζητώ μπορώ, μπορώ, μπορώ απ' τη στάχτη μου να γεννηθώ Είχε και τον δικό της να στέκει στο πλευρό της μα δε του ήταν αρκετή το έβρισκε αστείο να σκέφτεται για δύο και να κρατάει επαφή Οι δυο τους ενωθήκαν και αιώνια ορκιστήκαν πως θα κρατήσουν τον χορό λατρεύαν ό,τι αστράφτει, πηγαίνανε σε πάρτι μιλούσανε για τον καιρό Θα βρω, θα βρω, θα βρω εκείνο που ζητώ μπορώ, μπορώ, μπορώ απ' τη στάχτη μου να γεννηθώ Ο χρόνος τους κυλούσε, η Βίκυ όμως γελούσε όταν αυτός είχε δουλειά γι αυτό μια μέρα του 'πε, μωρό μου θα σ' αφήσω για να βρω μια ζεστή καρδιά Θα βρω, θα βρω, θα βρω την άκρη που ζητώ μπορώ, μπορώ, μπορώ απ' τη στάχτη μου ν