Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αν έχω μάθει κάτι (Ladose)



Αν έχω μάθει κάτι από τη ζωή ως τώρα
Είναι πως τίποτα κανείς δε σου χαρίζει
Κι όταν η δύσκολη κοντοζυγώσει ώρα
Καθένας μόνο για την πάρτη του φροντίζει

Είναι ο νόμος της ζούγκλας θες δε θες
Και δεν επικρατεί μονάχα στις τέσσερις γειτονιές
Υπάρχει γύρω σου, μέσα σου και ζεις με αυτό
Γιατί έκανε ξενιστή τον ίδιο σου τον εαυτό

Δεν αμφιβάλω
Ούτε έχω ψευδαισθήσεις
Σήμερα είσαι αδελφός μα αύριο μπορεί να με πουλήσεις
Και ξέρεις κάτι? Δεν βγάζω την ουρά μου απ' έξω
Πιθανότατα εγώ να 'μαι ο πρώτος που θα στη παίξω

Έτσι είσαι και συ, έτσι είμαι κ εγώ
Τουλάχιστον έχω το θάρρος να το παραδεχτώ
Κι αν για κάτι μπορώ να' μαι περήφανος ως τώρα είναι πως τον Αλέξανδρο στα μάτια ακόμα τον κοιτώ

Ευτυχώς
Φαντάζεσαι να ήταν αλλιώς?
Δεν θα' χε υπάρξει ποτέ ο Φιλόλογος Ραψωδός
Γιατί αυτός είναι η περσόνα που έχω φτιάξει από φως
Να μου τα χώνει στα σκοτάδια για να μένω σωστός
Όταν κινούμαι λάθος, όταν κινούμαι σκάρτα
Όσα είμαι σαν προσωπικότητα στα raps μου παρ' τα
Κι όσο
Μπορώ ακόμα το λόγο μου να ορθώσω θα παλεύω μπας και κάτι μπορέσω να κατορθώσω

Αν έχω μάθει κάτι
Είναι πως σε ταλαιπώρησα πάρα πολύ εαυτέ μου
Αν έχω μάθει κάτι
Να' σαι σίγουρος πως δεν θα το βγάλω απ' το μυαλό πότε μου
Αν έχω μάθει κάτι
Είναι πως ό,τι κι αν έχεις περάσει πότε δεν είναι πολύ αργά
Αν έχω μάθει κάτι
Κλείσε τα μάτια και ακολούθα την καρδιά

Εγώ πάλι από την άλλη
Αυτό που' μαθα από τη ζωή είναι ότι δεν είναι και πολύ μεγάλη
Επαναπαύεσαι
Αφήνεις το χρόνο σου να κυλάει
Κι όσο το κάνεις ακριβά αυτός μαζί σου γελάει

Ώσπου
Ένα πρωί ξυπνάς και βλέπεις πως τα πράγματα δεν είναι όπως θα 'πρεπε να ήταν και αντιδράς σαν να σου πήρανε το φως σου και ψάχνεις τον κλέφτη
Ο ένοχος είναι μπροστά σου φτάνει να κοιτάς τον καθρέφτη

Το ένοιωσα από πρώτο χέρι
Γι' αυτό κανείς δεν μπορεί να μου πει πόσο πονάει για δε ξέρει
Κάθε τρία χρόνια να γυρίζεις πίσω και να βρίσκεις μόνο λάθη
Κι ακόμα απ' αυτά να μην έχεις μάθει

Η ζωή μου αγκάθι
Δεν τη νίκησα
Αυτό δεν πάει να πει πως συμβιβάστηκα
Απλά τη συνήθισα
Και αν λύγισα εσκεμμένα ήταν γιατί ό,τι έγινε δεν μπορούσα να το φορτώσω αλλού
Μόνο σε μένα

Κράτα τα λόγια μου
Είναι ό,τι μου έχει μείνει
Είναι αρχή απ' το μηδέν ξανά και ό,τι θέλει ας γίνει
Όσο υπάρχουνε άνθρωποι που σε αγαπάνε αξίζει να ξυπνάς
Κάθε πρωί δυο ματάκια να σε κοιτάνε

Γι' αυτούς το γράφω γιατί ξέρω θα με νοιώσουνε
Κι η αγκαλιά δίπλα τους δεν θα μου λείψει
Προτιμώ να ζήσω πέντε χρόνια στη χαρά παρά πενήντα χρόνια να με πνίγει η θλίψη

Αν έχω μάθει κάτι
Είναι πως σε ταλαιπώρησα πάρα πολύ εαυτέ μου
Αν έχω μάθει κάτι
Να' σαι σίγουρος πως δεν θα το βγάλω απ' το μυαλό πότε μου
Αν έχω μάθει κάτι
Είναι πως ό,τι κι αν έχεις περάσει πότε δεν είναι πολύ αργά
Αν έχω μάθει κάτι
Κλείσε τα μάτια και ακολούθα την καρδιά

Καλή σας μέρα, μετά από πολυυυυυυύ καιρό απουσίας επιστρέφω με ένα πάρα πολύ καλό τραγούδι από την hip-hop "σκηνή". Μιας και στην Ελλάδα δεν υπάρχει hip-hop σκηνή και γενικά όποια ακούσματα έχει ο περισσότερος κόσμος προέρχονται από τον Νικόλα (nivo) και την φαμίλια του, αξίζει που και που να αναφερόμαστε σε παιδιά που ακόμα ασχολούνται με την πραγματική hip-hop και όχι με ένα μείγμα τσιφτετελο - hiphop - rnb. Με παιδιά που σέβονται και αγαπούν αυτό που κάνουν και δεν έχουν ως μόνο σκοπό να βγάλουν χρήματα αλλά να γράφουν στίχους που βγαίνουν από την καρδιά τους. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τους Ladose. Η ομάδα "Ladose" γεννήθηκε το 2007, αλλά η ιστορία των μελών της κρατάει από παλιότερα. Τέσσερις MC's και ένας DJ, όλοι από διαφορετική πόλη, ο καθένας από άλλο μουσικό μονοπάτι: Ο Κριτής και ο DJ Wester (Μουσικοί ισοβίτες, Αλεξανδρούπολη), ο Ραψωδός Φιλόλογος (Διαρρήκτες, Αθήνα), ο Λόγος Απειλή (Απέχεις, Κοζάνη) και ο Bouklas (Σάπες) ενώθηκαν, για να γίνουν τα πέντε δάχτυλα μιας μουσικής γροθιάς που ανήκει σε κάθε οπαδό της ανεξάρτητης hip hop. Κάπου στα τέλη του 2007 ηχογραφούν το πρώτο τους album με τίτλο "Π.Ε.Ν.Τ.Ε." από το οποίο μας έρχεται και το σημερινό τραγούδι με τίτλο "Αν έχω μάθει κάτι". Στην αρχή του τραγουδιού θα ακούσετε τον Φιλόλογο Ραψωδό (πραγματικό όνομα Αλέξανδρος) ένας από τους καλύτερους mc's κατά τη γνώμη μου σήμερα. Ο οποίος με πραγματικά εμπνευσμένο στίχο και καταπληκτικό flow κάνει τα μεγάλα ονόματα της σκηνής να θέλουν να το γυρίσουν στις μπαλάντες. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ladose είναι φάρμακο για την καταπολέμηση της κατάθλιψης με την επιστημονική ονομασία φλουοξετίνη. Μόλις ακούσετε το τραγούδι θα καταλάβετε ότι τελικά τους ταιριάζει αυτό το όνομα. Ας βοηθήσουμε λοιπόν, ακούγοντας τουλάχιστον λίγη καλή μουσική όσους προσπαθούν να δημιουργήσουν μία hip-hop "σκηνή" στην Ελλάδα. Γιατί να ξέρετε πως όταν αυτό πραγματοποιηθεί όλοι αυτοί που το παίζουνε mc's θα τρέχουν να κρυφτούνε στις φαμίλιες τους από ντροπή.

Υ.Γ. Εδώ και λίγο καιρό κυκλοφορεί το καινούργιο album των Ladose με τίτλο "Η γενιά του Prozac" σίγουρα αξίζει την προσοχή μας.

Ακούστε το


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαραμπού (Ν. Καββαδίας)

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο, πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω. Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό, πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο, κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές, σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο. Ακόμα, λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ, που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα, κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα. Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά, και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη, κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί, εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη. Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία. Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό - και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία. Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική, κόρη ενός πλούσιου

Στην Αιωνιότητα

Να ξυπνήσω πεθαμένος και να μ' έχεις αγκαλιά, θα ήμουνα ευτυχισμένος τι κι αν ήμουν μακριά. Θα ήμουνα εγκλωβισμένος μα χαρούμενος ξανά, αφού το δικό σου χάδι θα ένοιωθα παντοτινά Και τα μάτια μου θα κλείσεις με ένα άγγιγμα απαλό, τον σταυρό μου να κρατήσεις να τον έχεις φυλαχτό. Στη χλωμή μου όψη τώρα βλέπεις όλη τη ζωή, που εσύ μου είχες χαρίσει κι έγινε μοναδική. Το σκοτάδι δεν θα απέχει πια καθόλου από το φως και τα βράδια που κοιμάσαι θα έρχομαι πιο ζωντανός. Σαν σκιά μες το σκοτάδι, σαν αέρας απαλός, σαν ανέμελη φιγούρα που την έστειλε ο Θεός. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως ο Θάνατος είναι η ζωή. Αιώνια κουβέντα χαμένη σε σιωπή νεκρική. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως έτσι θα είμαι πάντα εκεί. Αγγέλου σημάδι θα έχει κάθε φιλί. Καλή σας μέρα. Όπως σας έχω υποσχεθεί κάθε περίπου δέκα αναρτήσεις θα ανεβαίνει κάποιο τραγούδι είτε δικό μου είτε όποιου φίλου επιθυμεί να ανεβάσει κάτι δικό του. Μιας και προς το παρόν η προσπάθεια που γίνεται να ανεβαίνουν στίχοι και

Το παπάκι (Νικόλας Άσιμος)

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα να μου κάνει πα, πα, πα Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει που όλο μου κουνάει τ' αφτιά Και δε μου καίγεται καρφί αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια όταν, θα έχω πια χαθεί κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα- ή θα έχω μαραθεί Και ας μη σου καίγεται καρφί Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ "Δεν είμαι συν-θέτης είμαι πλην-θέτης" είχε πει ο Νικόλαος Ασημόπουλος σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Γιώργο Βιδάλη δέκα μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Ένας σεμνός καλλιτέχνης, με όλη τη σημασία της λέξης που δεν άντεξε το σύστημα. Έλεγε "με λένε Νικόλα Άσιμο ούτε Νικόλαο, ούτε Νίκο, ούτε Ασημόπουλο. Άσιμο, και με γιώτα".Τα λόγια είναι περιττά όμως ας τον θυμηθούμε μέσα από ένα σπουδαίο τραγούδι του. Το παπάκι είναι ένα τραγούδι που το έγραψε ο Άσιμος για να κοιμίζει την κόρη του. Την πρώτη φορά που το άκουσα δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι πρόκειται για νανούρισμα. Είναι