Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ίου Ιου (Μάρω Μαρκέλλου)



Γαμώ το μου, ο διάολος να με πάρει
πάλι πέρασα ένα βαθύ κόκκινο φανάρι
μα δε φταίω εγώ, ήταν ίδιο το φεγγάρι
με πανσέληνο κι όποιος το βλέπει μου κορνάρει.

Τ' αυτοκίνητα πομπή του μαύρου ελέους
και φορτώνονται αλήτες και νοικοκυραίους
και στριμώχνονται στη μαύρη λεωφόρο
κάνουνε ζιγκ ζαγκ για να περνάει τ' ασθενοφόρο.

Κάτι σφυρίζει. Είμαι εγώ ένα τραγουδάκι
κι η γη γυρίζει, με ζαλίζει πιο πολύ
κάτι κάνει ίου ίου....
κάποιοι ήρθαν προς τα εδώ με το κρεβάτι ενός φορείου.

Τι άλλο, τι άλλο σήμερα θα δω.

Έχω κουραστεί, σα να κοιμάμαι σε τσιμέντο
κάθε βράδυ το κρεβάτι μου φρενάρει να σωθεί
κι έχω πειστεί, μ' ένα ασημένιο ντοκουμέντο
στο σκοτάδι ένα κομμάτι απ' το φεγγάρι θα κρυφτεί.

Που την πάτε! Αφήστε την, κοιμάται
λίγο να ξεκουραστεί.

Όχι, μη! Μη την ξυπνάτε
τα νοσοκομεία φοβάται
κι η καρδιά της θα πιαστεί.

Καλησπέρα σας και καλή πρωτοχρονιά να έχουμε...Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα τραγούδι μιας νέας τραγουδοποιού η οποία με μία παιδικότητα στον στίχο και με λιτή αλλά εμπνευσμένη μουσική έχει καταφέρει να ξεχωρίσει από τον σωρό των νέων τραγουδοποιών που μας περιτριγυρίζουν. Αναφέρομαι στην Μάρω Μαρκέλλου η οποία μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα να συμμετάσχει στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βρίσκει στον δρόμο της τον Φοίβο Δεληβοριά και από το πουθενά ξεκίνησαν συνεργασία και μετά από λίγο καιρό και μερικά live ήρθε και ο πρώτος της δίσκος με παραγωγό τον Φοίβο. Ο δίσκος με τίτλο "Κορίτσι για σπίτι" που περιλαμβάνει και το σημερινό μας τραγούδι πρόκειται για έναν πάρα πολύ ωραίο δίσκο με μουσικές επιρροές από διάφορους χώρους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το "Ballada por un catalan" που φέρνει αρκετά σε flamenco και δείχνει μία βαθύτερη, κάπως καρμική σχέση της Μαρκέλλου με την Ισπανία. Ας έρθουμε όμως στο "Ίου ίου" ένα τραγούδι εφιάλτης όπως έχει δηλώσει και η Μάρω. Συνήθως τα τραγούδια της είναι βιωματικά αλλά αυτό το έγραψε σαν να είχε βγει από όνειρο. Ωστόσο μέρες που είναι (να περάσουμε και ένα μήνυμα) θα βρεθούν πολλοί από εμάς στην κατάσταση που περιγράφει το τραγούδι. Και μιας και ποτό και οδήγηση δεν πάνε μαζί, για να μην τρέχουμε στα νοσοκομεία ας αφήσουμε το αυτοκίνητο ας κρατήσουμε το ποτό και ας πάρουμε ταξί. Ελπίζοντας να μην είναι ο ταξιτζής αθεράπευτα ρομαντικός σαν τη Μάρω και μπερδέψει το κόκκινο φανάρι με το φεγγάρι...
Ακούστε το



Σχόλια

  1. KAΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΣΤΟ ΦΕΡΕΙ ΤΟ 2011 !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ευχαριστώ πολύ, χρόνια πολλά και σε σένα και πάντα με υγεία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαραμπού (Ν. Καββαδίας)

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο, πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω. Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό, πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο, κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές, σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο. Ακόμα, λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ, που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα, κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα. Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά, και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη, κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί, εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη. Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία. Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό - και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία. Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική, κόρη ενός πλούσιου

Στην Αιωνιότητα

Να ξυπνήσω πεθαμένος και να μ' έχεις αγκαλιά, θα ήμουνα ευτυχισμένος τι κι αν ήμουν μακριά. Θα ήμουνα εγκλωβισμένος μα χαρούμενος ξανά, αφού το δικό σου χάδι θα ένοιωθα παντοτινά Και τα μάτια μου θα κλείσεις με ένα άγγιγμα απαλό, τον σταυρό μου να κρατήσεις να τον έχεις φυλαχτό. Στη χλωμή μου όψη τώρα βλέπεις όλη τη ζωή, που εσύ μου είχες χαρίσει κι έγινε μοναδική. Το σκοτάδι δεν θα απέχει πια καθόλου από το φως και τα βράδια που κοιμάσαι θα έρχομαι πιο ζωντανός. Σαν σκιά μες το σκοτάδι, σαν αέρας απαλός, σαν ανέμελη φιγούρα που την έστειλε ο Θεός. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως ο Θάνατος είναι η ζωή. Αιώνια κουβέντα χαμένη σε σιωπή νεκρική. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως έτσι θα είμαι πάντα εκεί. Αγγέλου σημάδι θα έχει κάθε φιλί. Καλή σας μέρα. Όπως σας έχω υποσχεθεί κάθε περίπου δέκα αναρτήσεις θα ανεβαίνει κάποιο τραγούδι είτε δικό μου είτε όποιου φίλου επιθυμεί να ανεβάσει κάτι δικό του. Μιας και προς το παρόν η προσπάθεια που γίνεται να ανεβαίνουν στίχοι και

Τετραγωνισμένα Φύλλα (Γιώργος Τσίγκος & Οι Μαύροι Κύκλοι)

Τετραγωνισμένα φύλλα φύλλα πουλημένης έκφρασης φιγουράρουν αποβλακωτικά πίσω από πάγκους με χυμένα σκουπίδια Έγινε το rock στίβες αποτσίγαρων από πελάτες pub που τραβολογιούνται από χιλιοτυπωμένες φάτσες λόγια και παραγγελιές για κανάλια φυγής Ταβέρνα , καφετέρια , pub στρατόπεδο , σπίτι Πάλι απ` την αρχή. Κόλλησαν όλα στο μυαλό μου σαν χυμένοι καφέδες ξεραμένοι στα ίδια λουστραρισμένα τραπεζάκια. Έμποροι μεταπουλούν την ευχαρίστηση με δόσεις άφιλτρων χειμάρων κοροϊδίας σ' αντάλλαγμα χρυσάφι και πιοτό για παραλλαγή Ο χοντρός με την κοιλιά με λιγουρεύεται πίσω απ` τον πάγκο ασθμαίνοντας μια ανάγκη μου κολλημένο κατοστλαρικο στη γυαλιστερή καράφλα του. Ένα τσιγαράκι ρε φίλε. Ένα τσιγάρο ακόμη. Να το κόψω. Να κόψω τον πονοκέφαλο που τσεκουρώνει ύπουλα το κανάλι των σπερμάτων. Φαντάρια με μπλουζάκια παρελθοντολογικών νοήσεων μηρυκάζουν χαμένες ανάσες μέσα σε στενά μπλού-τζιν που ξεβάφουν αίμα και θειάφι. Ξεράσματα ποτάσας ζητούν κατοικία ζά