Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ίου Ιου (Μάρω Μαρκέλλου)



Γαμώ το μου, ο διάολος να με πάρει
πάλι πέρασα ένα βαθύ κόκκινο φανάρι
μα δε φταίω εγώ, ήταν ίδιο το φεγγάρι
με πανσέληνο κι όποιος το βλέπει μου κορνάρει.

Τ' αυτοκίνητα πομπή του μαύρου ελέους
και φορτώνονται αλήτες και νοικοκυραίους
και στριμώχνονται στη μαύρη λεωφόρο
κάνουνε ζιγκ ζαγκ για να περνάει τ' ασθενοφόρο.

Κάτι σφυρίζει. Είμαι εγώ ένα τραγουδάκι
κι η γη γυρίζει, με ζαλίζει πιο πολύ
κάτι κάνει ίου ίου....
κάποιοι ήρθαν προς τα εδώ με το κρεβάτι ενός φορείου.

Τι άλλο, τι άλλο σήμερα θα δω.

Έχω κουραστεί, σα να κοιμάμαι σε τσιμέντο
κάθε βράδυ το κρεβάτι μου φρενάρει να σωθεί
κι έχω πειστεί, μ' ένα ασημένιο ντοκουμέντο
στο σκοτάδι ένα κομμάτι απ' το φεγγάρι θα κρυφτεί.

Που την πάτε! Αφήστε την, κοιμάται
λίγο να ξεκουραστεί.

Όχι, μη! Μη την ξυπνάτε
τα νοσοκομεία φοβάται
κι η καρδιά της θα πιαστεί.

Καλησπέρα σας και καλή πρωτοχρονιά να έχουμε...Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα τραγούδι μιας νέας τραγουδοποιού η οποία με μία παιδικότητα στον στίχο και με λιτή αλλά εμπνευσμένη μουσική έχει καταφέρει να ξεχωρίσει από τον σωρό των νέων τραγουδοποιών που μας περιτριγυρίζουν. Αναφέρομαι στην Μάρω Μαρκέλλου η οποία μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα να συμμετάσχει στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βρίσκει στον δρόμο της τον Φοίβο Δεληβοριά και από το πουθενά ξεκίνησαν συνεργασία και μετά από λίγο καιρό και μερικά live ήρθε και ο πρώτος της δίσκος με παραγωγό τον Φοίβο. Ο δίσκος με τίτλο "Κορίτσι για σπίτι" που περιλαμβάνει και το σημερινό μας τραγούδι πρόκειται για έναν πάρα πολύ ωραίο δίσκο με μουσικές επιρροές από διάφορους χώρους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το "Ballada por un catalan" που φέρνει αρκετά σε flamenco και δείχνει μία βαθύτερη, κάπως καρμική σχέση της Μαρκέλλου με την Ισπανία. Ας έρθουμε όμως στο "Ίου ίου" ένα τραγούδι εφιάλτης όπως έχει δηλώσει και η Μάρω. Συνήθως τα τραγούδια της είναι βιωματικά αλλά αυτό το έγραψε σαν να είχε βγει από όνειρο. Ωστόσο μέρες που είναι (να περάσουμε και ένα μήνυμα) θα βρεθούν πολλοί από εμάς στην κατάσταση που περιγράφει το τραγούδι. Και μιας και ποτό και οδήγηση δεν πάνε μαζί, για να μην τρέχουμε στα νοσοκομεία ας αφήσουμε το αυτοκίνητο ας κρατήσουμε το ποτό και ας πάρουμε ταξί. Ελπίζοντας να μην είναι ο ταξιτζής αθεράπευτα ρομαντικός σαν τη Μάρω και μπερδέψει το κόκκινο φανάρι με το φεγγάρι...
Ακούστε το



Σχόλια

  1. KAΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΣΤΟ ΦΕΡΕΙ ΤΟ 2011 !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ευχαριστώ πολύ, χρόνια πολλά και σε σένα και πάντα με υγεία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαραμπού (Ν. Καββαδίας)

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,
πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ
κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.

Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό,
πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο,
κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές,
σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο.

Ακόμα, λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ,
που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα,
κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές
κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα.

Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά,
και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη,
κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί,
εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.

Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ
και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία.
Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό -
και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία.

Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική,
κόρη ενός πλούσιου Αιγύπτιου όπου 'χε αυτοκτονήσει,
ταξίδευε τη…

Τι να Θυμηθώ (Απόστολος Ρίζος)

Μη πετάει φτερό στο πέλαγο
Και μαντάτο απ' την Αθήνα
Τι να θυμηθώ απ' τα μάτια σου
Που 'χω να τα δω ένα μήνα

Στ' άγρια σοκάκια της ψυχής
Ψάχνω μα δε σ' ανταμώνω
Α, να κοιμηθώ να σ' ονειρευτώ
Που με ξέχασες και λιώνω

Ούτε που σαλεύει το νερό
Ούτε μου μιλούν οι γλάροι
Μου άργησες πολύ, πες μου πως θα 'ρθεις
Πριν να σβήσουνε οι φάροι
Μετά τις δύο πολύ καλές αναρτήσεις ξένου ρεπερτορίου, επιστρέφουμε στο ελληνικό με ένα κομμάτι που όταν το πρωτοάκουσα απλά δεν μπορούσα να το ξεχάσω. Είχε καρφωθεί στο μυαλό μου και το σιγοτραγουδούσα συνέχεια. Το σημερινό μας τραγούδι λοιπόν έχει τίτλο "Τι να θυμηθώ" και μας έρχεται από τον δίσκο "Ένας κύκνος κλαίει" του Απόστολου Ρίζου. Αξίζει να σημειωθεί ότι στίχους και μουσική σε όλα τα τραγούδια του δίσκου έχει γράψει ο Νίκος Ζούδιαρης. Ο οποίος εμπιστεύτηκε το 2001 τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Απόστολο Ρίζο να ερμηνεύσει τα τραγούδια του. Ο απόστολος Ρίζος έρχεται στην Αθήνα 18 χρονών σαν φοιτητής στο πολυτεχνείο. Τ…

Το παπάκι (Νικόλας Άσιμος)

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθείκι ή θα μ' έχουν θάψει
ή θα έχω μα- ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ

"Δεν είμαι συν-θέτης είμαι πλην-θέτης" είχε πει ο Νικόλαος Ασημόπουλος σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Γιώργο Βιδάλη δέκα μήνες πριν φύγει από τη ζωή.Ένας σεμνός καλλιτέχνης, με όλη τη σημασία της λέξης που δεν άντεξε το σύστημα. Έλεγε "με λένε Νικόλα Άσιμο ούτε Νικόλαο, ούτε Νίκο, ούτε Ασημόπουλο. Άσιμο, και με γιώτα".Τα λόγια είναι περιττά όμως ας τον θυμηθούμε μέσα από ένα σπουδαίο τραγούδι του. Το παπάκι είναι ένα τραγούδι που το έγραψε ο Άσιμος για να κοιμίζει την κόρη του. Την πρώτη φορά που το άκουσα δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι πρόκειται για νανούρισμα. Είναι μεν πάρα πολύ τρυφερό δείχνοντας μ…