Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τη Φάτσα μου Βαρέθηκα (Βλάσσης Μπονάτσος)


Τη φάτσα μου βαρέθηκα ρε φίλε
πάρτη και δώσ' μου τη δικιά σου
την φάτσα μου την μπούχτισα όλη μέρα
γουστάρω και την κοπελιά σου.

Γουστάρω να καπνίσω αν μου καπνίσει
γουστάρω μαύρο παντελόνι
γουστάρω να βγω έξω σαν παλιάτσος
μέσα στη ζέστη και το χιόνι.

Τη φάτσα μου βαρέθηκα ρε φίλε
πάμε κανένα ταξιδάκι
ας αγαπήσουμε κι οι δυο το ίδιο κορίτσι
κι οι τρεις ας πάμε για ουζάκι.

Γουστάρω ν' αρπαχτούμε μες στο δρόμο
κι όταν θα μοιάζουμε πια τόσο
ο σατανάς θα μας μπερδεύει φίλε,
κάποια στιγμή θα σε σκοτώσω.
Αυτή τη στιγμή θα ήθελα λίγη ησυχία. Υποδεχθείτε ένα καταπληκτικό τραγουδιστή, έναν αξιαγάπητο ηθοποιό, έναν απίστευτο παρουσιαστή και έναν μοναδικό άνθρωπο που αν και έφυγε από κοντά μας στις 14 Οκτωβρίου του 2004 κατάφερε με τη φωνή του, τις ατάκες του, τη ζωή του να μας σημαδέψει αιώνια. Ο Βλάσσης Μπονάτσος ξεκίνησε την καριέρα του ιδρύοντας τους "Πελόμα Μποκιού", στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα. Μιλάμε για ένα θρυλικό συγκρότημα παρά τα μόλις 2 χρόνια που υπήρξε στην ελληνική μουσική σκηνή. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από τα αρχικά των ονομάτων των μελών του. Κάπου στο 1976 στον δίσκο "Επικίνδυνη Ισορροπία" βρίσκεται το τραγούδι "Τη φάτσα μου βαρέθηκα". Οι στίχοι του σπάνε κόκαλα, η μουσική του το ίδιο. Πρόκειται για την τρομερή, "χρυσή εποχή" 1970-1980. Η παραγωγή απίστευτη και μέσα σε όλα αυτά η φιγούρα του Βλάσση. Του Βλάσση με το καπέλο, με τα μαύρα γυαλιά, με το μουστάκι. Αυτού του ανθρώπου που έμοιαζε να μην συμβιβάστηκε ποτέ. Από τα τραγούδια του μέχρι τα show στην τηλεόραση ήταν πρωτοπόρος και με το μοναδικό του ύφος, το γέλιο του και τα αξιομνημόνευτα λόγια του ερχότανε τόσο κοντά μας που μας ψιθύριζε στο αυτί ότι φοβόμασταν να κάνουμε. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με αυτό το χαοτικό τραγούδι. Σε ωθεί σαν ένα διαβολάκι να κάνεις ότι πραγματικά "γουστάρεις", χωρίς φραγμούς, χωρίς καθωσπρεπισμούς να βρεις τον άλλο σου εαυτό και γιατί όχι να έρθεις σε ρήξη μαζί του. Όχι ψέμματα, πρέπει να έρθεις σε ρήξη μαζί του, επιβάλλεται. Μόνο έτσι θα ελευθερωθείς και θα ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι. Ίσως να τα παραλέω...όχι βέβαια και λίγα λέω. Ακούστε το τραγούδι παρέα με ¨εσάς" και καθώς φτάνει στο τέλος κρατήστε ασφαλής απόσταση από τον εαυτό σας. Τα καλύτερα τότε έρχονται...

Υ.Γ. Τους στίχους στο "Τη φάτσα μου βαρέθηκα" έχει γράψει ο Ανδρέας Αγγελάκης και τη μουσική ο Σπύρος Βλασσόπουλος.

Ακούστε το



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαραμπού (Ν. Καββαδίας)

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,
πως τις γυναίκες μ' ένα τρόπον ύπουλο μισώ
κι ότι μ' αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.

Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό,
πως κάποιο πάθος με κρατεί φριχτό και σιχαμένο,
κι ολόκληρο έχω το κορμί με ζωγραφιές αισχρές,
σιχαμερά παράξενες, βαθιά στιγματισμένο.

Ακόμα, λένε πράματα φριχτά πάρα πολύ,
που είν' όμως ψέματα χοντρά και κατασκευασμένα,
κι αυτό που εστοίχισε σε με πληγές θανατερές
κανείς δεν το 'μαθε, γιατί δεν το 'πα σε κανένα.

Μ' απόψε, τώρα που έπεσεν η τροπική βραδιά,
και φεύγουν προς τα δυτικά των Μαραμπού τα σμήνη,
κάτι με σπρώχνει επίμονα να γράψω στο χαρτί,
εκείνο, που παντοτινή κρυφή πληγή μου εγίνη.

Ήμουνα τότε δόκιμος σ' ένα λαμπρό ποστάλ
και ταξιδεύαμε Αίγυπτο γραμμή Νότιο Γαλλία.
Τότε τη γνώρισα - σαν άνθος έμοιαζε αλπικό -
και μια στενή μας έδεσεν αδελφική φιλία.

Αριστοκρατική, λεπτή και μελαγχολική,
κόρη ενός πλούσιου Αιγύπτιου όπου 'χε αυτοκτονήσει,
ταξίδευε τη…

Τι να Θυμηθώ (Απόστολος Ρίζος)

Μη πετάει φτερό στο πέλαγο
Και μαντάτο απ' την Αθήνα
Τι να θυμηθώ απ' τα μάτια σου
Που 'χω να τα δω ένα μήνα

Στ' άγρια σοκάκια της ψυχής
Ψάχνω μα δε σ' ανταμώνω
Α, να κοιμηθώ να σ' ονειρευτώ
Που με ξέχασες και λιώνω

Ούτε που σαλεύει το νερό
Ούτε μου μιλούν οι γλάροι
Μου άργησες πολύ, πες μου πως θα 'ρθεις
Πριν να σβήσουνε οι φάροι
Μετά τις δύο πολύ καλές αναρτήσεις ξένου ρεπερτορίου, επιστρέφουμε στο ελληνικό με ένα κομμάτι που όταν το πρωτοάκουσα απλά δεν μπορούσα να το ξεχάσω. Είχε καρφωθεί στο μυαλό μου και το σιγοτραγουδούσα συνέχεια. Το σημερινό μας τραγούδι λοιπόν έχει τίτλο "Τι να θυμηθώ" και μας έρχεται από τον δίσκο "Ένας κύκνος κλαίει" του Απόστολου Ρίζου. Αξίζει να σημειωθεί ότι στίχους και μουσική σε όλα τα τραγούδια του δίσκου έχει γράψει ο Νίκος Ζούδιαρης. Ο οποίος εμπιστεύτηκε το 2001 τον πρωτοεμφανιζόμενο τότε Απόστολο Ρίζο να ερμηνεύσει τα τραγούδια του. Ο απόστολος Ρίζος έρχεται στην Αθήνα 18 χρονών σαν φοιτητής στο πολυτεχνείο. Τ…

Το παπάκι (Νικόλας Άσιμος)

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθείκι ή θα μ' έχουν θάψει
ή θα έχω μα- ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ

"Δεν είμαι συν-θέτης είμαι πλην-θέτης" είχε πει ο Νικόλαος Ασημόπουλος σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Γιώργο Βιδάλη δέκα μήνες πριν φύγει από τη ζωή.Ένας σεμνός καλλιτέχνης, με όλη τη σημασία της λέξης που δεν άντεξε το σύστημα. Έλεγε "με λένε Νικόλα Άσιμο ούτε Νικόλαο, ούτε Νίκο, ούτε Ασημόπουλο. Άσιμο, και με γιώτα".Τα λόγια είναι περιττά όμως ας τον θυμηθούμε μέσα από ένα σπουδαίο τραγούδι του. Το παπάκι είναι ένα τραγούδι που το έγραψε ο Άσιμος για να κοιμίζει την κόρη του. Την πρώτη φορά που το άκουσα δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι πρόκειται για νανούρισμα. Είναι μεν πάρα πολύ τρυφερό δείχνοντας μ…