Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2010

Έκπτωση (Κωνσταντίνος Βήτα)

Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός
Όπως η χλόη βίαια θα κοπεί
έτσι κι εσύ μια μέρα θ' αρνηθείς
Θα καταστρέψεις μια μικρή ζωή
κι αυτό το λάθος μία μέρα θα σε βρει

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς
τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει
Όπως και αυτός που έπεσε στη γη
ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη

Σ' αγαπώ, το μέρος μου είν' εδώ
με πήρες απ' το χέρι και σ' ευχαριστώ
Ήμουνα σ' ένα δρόμο σκοτεινό
πίστευα πως κανείς δεν πέρναγε από δω
Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς
τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει
Όπως και αυτός που έπεσε στη γη
ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη

Τον γνωρίσαμε με τον Μιχάλη Δέλτα και τον Αντώνη Πι κάπου στο 1992, αποτελούσαν τους Stereo Nova. Αναφέρομαι στον Κωνσταντίνο Βήτα που μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ακολούθησε solo κ…

Το παπάκι (Νικόλας Άσιμος)

Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθείκι ή θα μ' έχουν θάψει
ή θα έχω μα- ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ

"Δεν είμαι συν-θέτης είμαι πλην-θέτης" είχε πει ο Νικόλαος Ασημόπουλος σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Γιώργο Βιδάλη δέκα μήνες πριν φύγει από τη ζωή.Ένας σεμνός καλλιτέχνης, με όλη τη σημασία της λέξης που δεν άντεξε το σύστημα. Έλεγε "με λένε Νικόλα Άσιμο ούτε Νικόλαο, ούτε Νίκο, ούτε Ασημόπουλο. Άσιμο, και με γιώτα".Τα λόγια είναι περιττά όμως ας τον θυμηθούμε μέσα από ένα σπουδαίο τραγούδι του. Το παπάκι είναι ένα τραγούδι που το έγραψε ο Άσιμος για να κοιμίζει την κόρη του. Την πρώτη φορά που το άκουσα δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι πρόκειται για νανούρισμα. Είναι μεν πάρα πολύ τρυφερό δείχνοντας μ…

Η Μπαλάντα της Φωτιάς (Διάφανα Κρίνα)

Μην κλαις, φαντάζει μάταιο τώρα
Που πέσανε τα πέπλα ξαφνικά
Πως θες να σ' αγαπήσουνε με τούτο το σημάδι
Που σκάλισες στη μάσκα σου κρυφάΜην κλαις, δεν φτάνει η οδύνη,
Δεν φτάνει η θλίψη για ν' αναστηθείς
Πόσες φορές τα μάτια σου θα κλείσεις
Μπροστά στο ραγισμένο σου είδωλο

Κάθε μεσημέρι καίγεσαι,
από ένα πόνο αβάσταχτο,
Πεταλούδα ξάφνου γίνεσαι
Σε φωτιά μεταμορφώνεσαι,
Κάθε μεσημέρι καίγεσαι

Πως θες να σ' αγαπήσουνε με τούτο το σημάδι
Που σκάλισες στη μάσκα σου κρυφά
Είναι αδειανές οι φλέβες σου από αίμα
Και μόνο ένας Δαίμονας σκιρτά...αργά!

Κάθε μεσημέρι καίγεσαι,
από ένα πόνο αβάσταχτο,
Πεταλούδα ξάφνου γίνεσαι
Σε φωτιά μεταμορφώνεσαι

Κάθε μεσημέρι καίγεσαι
Κρέμεσαι από τον αγέρα
Δεν πατάς πια πουθενά
Κρέμεσαι απ' το πουθενά

Την πρώτη Ιουνίου 2009 μάθαμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά συγκροτήματα, που με τα τραγούδια του άγγιξε κάθε πτυχή του εαυτού μας, έφτασε στο τέλος του. Τα Διάφανα Κρίνα που τόσο αγαπήσαμε δεν θα ξαναμύριζαν, τουλάχιστον όχι όπως πριν. Ωστόσο τα τραγούδια που μας…

Χειραψία (Κορε - Υδρο)

Αν σου χάριζα καρδιές για να σε ρίξω στο κρεβάτι,θα με κοιτούσες σα να σκότωσα το σκύλο σου;
Αν σε άφηνα κι εγώ να περιμένεις,
θα είχες για άλλον άνθρωπο τηλέφωνο;
Αν σ' έβλεπα σαν πρόβατο που τρέφω για το Πάσχα,
θα μου καταλόγιζες χειρότερες προθέσεις;
Αν σε κερνούσα μπύρες και σ' αγκάλιαζα στο τέλος,
αν σου μιλούσα όπως ήθελες και σού λεγα ό,τι ήθελες ν ακούσεις,
αν δεν καθόμουν με τις ώρες να ερμηνεύω τους θανάτους σου,
αν ήμουνα κωλόπαιδο, το τίποτα, ένα τέρας,
θα ήμουν άξιος μόνο χειραψίας, κυρία τάδε;

Αν ήμουνα παράσιτο (καφέδες στην πλατεία),
θα έκρυβα στο χέρι μου πληγή από χειραψία;

Μικρέ μου εφιάλτη, ποιος το ξέρει
αν αυτό το καλοκαίρι
αρνηθεί να μας χαρίσει
ό,τι έσωσε απ τη φύση
Αν η πάλη στα χωράφια
μας δώσει για έπαθλο αγκάθια,
αν τα όνειρά μας λιώσουν
και οι ελιές μας μάς προδώσουν
Αν οι θάλασσες καλέσουν
χίλιους φόβους για να παίξουν,
αν μας εκδικηθούν τα ζώακι αν τα παιδιά δεν είναι είναι αθώααν τελικά εγώ είμαι ο θύτης,
ο υπέρτατος αλήτης
που ένα άλλο καλοκαίρι
αντί φιλιού έδωσε το χέ…

Με πνίγεις (Σωκράτης Μάλαμας)

Mε κλάματα και απειλές
μ' ανοησίες και ψευτιές
σκηνές τα βράδια που γυρνώ
και μια κοιλιά ως το λαιμό.
Mε πνίγεις?

Eλα πουλί μου, ξέχασέ τα όλα
η τυραννία είναι τέχνη υψηλή
το θέατρό σου είναι μισό
και το κουράγιο μου λειψό πως να σταθώ;

M' αφορισμούς και με λυγμούς
με φόβους και με εκβιασμούς
κρατάς στο χέρι τα κλειδιά
μου φαρμακώνεις τα όνειρα
με πνίγεις, με πνίγεις

Eλα πουλί μου, ξέχασέ τα όλα
η τυραννία είναι τέχνη υψηλή
μια κομμωδία που αντηχεί στυφά
σα κούφια ώρα που μας κυνηγά

Eλα πουλί μου, ξέχασέ τα όλα
η τυραννία είναι τέχνη υψηλή
το θέατρό σου είναι μισό
και το κουράγιο μου λειψό πως να σταθώ;

Με πνίγεις... ένας τίτλος που τα λέει όλα, τόσο λιτός μα τόσο περιεκτικός. Το συγκεκριμένο τραγούδι με στίχους και μουσική του Σωκράτη Μάλαμα είναι ένα από τα αγαπημένα μου αυτού του καλλιτέχνη και χρονολογείται αν θυμάμαι καλά γύρω στο 1991. Παλιό και αγαπημένο. Αν και ο Σωκράτης στις συναυλίες του δεν μας κάνει το χατίρι και το παίζει σπάνια, περίπου μια φορά τα 10 χρόνια (μπορεί και να υπερβάλω λ…

Αντικαταπληκτικά (Παύλος Παυλίδης)

"Στέκεται στην πόρτα κοιτάζει αν έχει κλείσει όλες τις βρύσες και τα φώτα,
κλειδώνει 7 φορές ξέρεις δεν είναι όπως πρώτα, πρέπει πάλι να αλλάξει κλειδαριά.
Κίνηση στο δρόμο μέσα απ το αυτοκίνητο κοιτάει τον αστυνόμο που κοιτάζει τα παιδιά ,
τα παιδιά κοιτάνε έναν κόσμο που οι βιτρίνες χρόνια τώρα αντανακλούν πια τόσο καταπληκτικά.

Χαίρετε διατάξτε, μαζί με τα σκουπίδια σας πετάξτε με ή αλλάξτε μου τα φώτα
τελικά είχατε δίκιο το αυγό έκανε την κότα κύριε διευθυντά.
Κι ύστερα στο σπίτι διαδίκτυο ενημέρωση εκπομπές για τον πλανήτη αντικαταθλιπτικά ,
βγαίνει στο μπαλκόνι πηδάει και σκοτώνετε, μετά διαφημίσεις και μετά τα αθλητικά.

Όμως τι ωραία ήταν όνειρο θα βγει με την παρέα και με εκείνο τον κακόμοιρο
θα πέσει στο κρεβάτι τι μαρτύριο, η αγάπη ξυπνητήρι στις 7.
Μες στη λεωφόρο παρατάει το αυτοκίνητο,καλεί ασθενοφόρο και πετάει τα κλειδιά,
μέσα από την τσάντα βγάζει το περίστροφο πριν απ τα 30 είδε ήδη αρκετά.
Καταπληκτικά ,καταπληκτικά, καταπληκτικά αντικαταπληκτικά..."

Ας ξεκινήσουμε με …